üzülüyorum..cidden üzen insanlardanda nefret ediorum.. nedir bu çektiklerimizz.. kimin kime neyi çektirmeye hakkı varki
umurlarında bile deqiliz.. burunlarının ucunda görüyolar herşeyi.. kırdım mı üzdüm mü üzüldümü hiç düşünmüolar bile..
yazıkk oysaki içimizdeki en derin en masum en saf duyquları beslediqimiz kişiliklerin bizi harcaması ne kadar üzücü öyle deilmi.
ben mi yanlış düşünüyorum yada bu olanlar olucaklarmı beni bu düşüncelere itiyo..
sadece biraz anlayış biraz güven beklenen güzel şeyleri göstermek çok mu zor.. ne biçim bi dünya bu içimizdekileri berbat etmekde onları allayıp pullayıp göstermekde bizim ellerimde.. ama nedense ellerimi kullanmakdan aciziz..ahh bizler garip bi türüzz çözümleyemiorum...