...

yazdıklarıma ne anlamm verirsin bilmiyorum.. ama herkese karşı bütün olumsuzluklara rağmen
büyüttügüm sevgimi de sırtlanıp biyerlerden artık gitmem gerektigini anladım..
oysakii herkese verdigim ögütleri kendimin dinlemedigini anladıgım ana kadar..
hep sabrettim hep biyerlerden bi güzellik çıkıcaqına inandım.
hani çocukken masallara hep inanırdık yaa.. sonları hep güzel biterdi ben bu masalında böyle bitmesini çok istedim..
nedensee hep tek taraflı yaşamısım bu hikayeyi.. gittikçe kendi kendime büyütmüşüm. bütün olanları üstüme alınmışım :)
ne kadar safmısım.. gözümü neden hep sana karşı kapatmısım bilmiyorumm..
kendimi anlamaya başladıqım an seni kaybettim.. oyüzden sanırım hiç kendimi dinlemedim hep bi hırçınlık bu yüzden varmış üstümdee..
her dokunmaya kalkana bundan dolayıymış ettigim eziyet.. hala kendimi anlamak istemiyorum hala buyüzden bi adım ileri gidemiyorum
geri çekilip seni mi izlemek mantıklı yoksa ileri gidip seninle mi yürümek ??
her basamakda canım bi kez daha acırmı diye düşünmek kafamı yoran en berbat şey..