"Emre Aydın " Sende bizi "biraz böyle hatırla".. ;)

Okul işlemleri için gittigim ve artık bagımlısı oldugum biran önce kurtulmak isteyip aslında hiç kurtulamadıgım tek yer sanırım Düzce'dir.. Ne kadar veda etsem de yine hep merhaba dedigim şehir.Bütün bi kısmı kaplıcak kadar sevdiklerimi,iyi dostlarımı,bıraktıgım güzel anları her gittigimde daha çok özledigim sevdiklerimi toparlayıp alıp gelmek zorunda kaldım yine..Her seferinde okadar ayrı şeyler yaşıyorumk ki unutmak ne mümkün! Bu seferki yazmaya değer maceramsa çogumuzun sevdigi ve bizi iyi anlatanlardan Emre Aydın :) Bütün planlarımızın berbat oldugu günde biz gayet sessiz sakin birşekilde yürütmekte oldugumuzu işlemlerimizi bitirdik.. Bir ay boyunca okadar çok konuştuk ki bugünü aramadıgımız sormadıgımız aklımızda soru işareti olabilicek hiç bişey kalmadı. Planları bir kenara bırakmak zorunda kaldık.Okadar düşünür taşınır ayarlarsın ama o planların içine edicek mutlaka bişeyler olur herkesde böylemidir bilmem ama bende kesinlikle böyle bu işler.. Herneyse nam-ı değer ekürim büş*mle yurdumuzda birbirimizi yemege başladık.Mutlaka gitmemiz gerekiyordu çünkü biz o konseri çok istemiştik.Ha Emre Aydın'ı heryerde görüp dinleyebilir konserine gidebilirdik ama hiçbizaman bize şuanlarda yaşatacak duyguları yaşatamıcaktı.. Saat 8'e gelirken birbirimize öyle bir gaz verdik ki hemen hazırlanıp kendimizi Düzce sokaklarında bulduk. Sora sora Bagdat bulunur derler zaten Düzce öyle ahım şahım bi büyüklükte degildi ama biz işimizin pek düşmedigi yerlerden biyer oldugu için otobüs konusunda biraz zorlandık.Sonra herzamanki gibi bi markete sorduk ya birini ceviricektik yoldan ya da böyle bişeye başvurup kısaca işimizi halledicektik sagolsun marketteki adamda öyle bi yer tarif ettiki ulaşana kadar canımız çıktı desem yeridir. Biz emin adımlarla ilerleye ilerleye beçi arabasına ulaştık lakin sokaklar okadar garip ve ıssızki korkmamakda mümkün degil. İçimden okumadıgım dua kalmadı o arabaya kavuşana kadar :D O kadar yorulduk ki otobüsü bulunca bütün acılarımız bi anda geçiverdi.. Tabi otobüsteki arkadaşlarda kop kopa giderken ne kadar efendi ne kadar ciciler öyle taki arabadan inene kadar herkesde bi ciddiyet var savaşa gitmiyoruz arkadaşlar az biraz yüzünüz gülsün dimi ama :D Şöför amca seninde kolonun sırtıma kırk kere çarpmasına da sinirlenmemiş degilim ama hadi neyse okadar acıma bu bişey degildi..Kampüse vardık sagsaglim ve gene çilelli kaderimiz burdada peşimizi bırakmadı bütün gün yürüdügüm yetmemiş gibi bide konser alanına kadar yürüdük ve artık şu dıttttttttt denen olayla kanka gibi olduk o bankolardan geçmeyi pat diye beceremeyen tek ben degilim dimi ?? Dimi!! :) Büşle konser alanına hızlı hızlı vardıgımızda o kadar mutluyduk ki bu kadar sırıtık olmamın arkasında inanın başka bişey yok :D Hemen en önlere dogru sıvıştık amannn napalım yane konser dedigin en önden izlenir arkadaşş! Zaten o koca koca kafalarınıza takıyosunuz micky mouseları,melek ve şeytanları da noluyoo ??? Arkadaki insanlardan bisürü laf yiyosunuz.Bide yanıp sönünce fark edildiginizi sanıyosunuz ya cicim yok öyle birşey aksine komik oluyosunuz ben size diyim..Hele şu sırık insanlara da ayrı uyuzum tamam uzun boy güzel hoş falan ama arkandaki insana da acı be kardeşim . Tamam geç heryer senin olsun da en azından arkanda senden müsade isteyenlere de yol aç derim ben. Tabi hayvanlık yapcaksınız ya illa.Tamam çok kısa degilim ama senin kadar da uzun degilim be kardeşim.Sizin yüzünüzden onca kızcagız arkada Emre'cigimi görmek için ne savaşlar verdi ne ayacıklarının dibine kadar bastı haberiniz yok tabisi.. Büş bu konuda fena uzman bize misler gibi bi yer kaptı hemen ben biraz sorunlu bölgedeydim ama olsun en azından görebildim çogu şeyi :)Ve konser bizle birlikte 15 dkka sonra başladı..

Emre her şarkısında bizi kendine aşık etti..O kadar içten ki sahne de cidden bizden biri gibiydi ve gidicegini bile bize hissettirmedi son ana kadar doyasına onu,şarkılarını hislerini,hislerimizi yaşadık.. Sana bagıra çagıra eşlik etmek çok güzeldi.Ve ben bu deliligi yaptıgım için o an hiç ama hiç pişman olmadım yapmasaydım gelmeseydim ozaman çok ama çok pişman olurdum..Üzülürdüm,üzülürdük. Konser bitiminde orda kalıp başka şeylerede tanık olmak istemiştim ama malum 2 deli kız olarak ne kadar erken yol alırsak o kadar iyi olucaktı.Yolun büyük kısmını otobüsle dönerken yine diger büyük bi kısmını yürümek zorunda kalmamızda bu işin cabası oldu.. :( Sadece tek dilegim biran önce ayaklarımı dinlendirebilicegim yere ulaşmaktı ve 12'yi çok az gece vardık.. Ayakkabımın altında ki koca yırtıgı görünce ve de ayakkabımın yeni alınmış olmasıyla birlikte en sevdigim mavili olmasıyla siz düşünün işte gerisini.. Ben bile bukadar sevdigimi bilmezken olan ayakkabılarıma oldu.. Ama önemli olan biz birbirimizi mutlu etmeyi ve inanırsak başımıza hiç bişey gelmicegini ögrenmiş olduk.Yüzümüz daha bi güldü anılarımıza çok güzel bi an daha eklemiş olduk Büş*mle..Oyüzden kimseye hele ki erkek milletine hiç ama hiç güvenmeyin derim. Yanınızda size inanan sıkı bi candostunuz oldukdan sonra başınıza hiç bişey gelmez.. Saygılar.. Via asl. 2.5.12/Candostlaendegerlianlar..