Zamanında..

Hepimiz hayatımızda hep sevgiyi arıyoruz. Birileri tarafından sevmeyi, sevilmeyi.. Ama şunu unutuyoruz ki insan hayatta her şeyi sevebilir, ona tutunabilir. Bazen ayağa kalkabilmek için buna ihtiyacı vardır. Çünkü hayat büyüdüğünde en zor olandır. Her günü macera dolu ,anlamsız ama anlamaya açık.. Ve biz onun peşinde koşan, adım atmaya korkan bazen duran ve bazense gülüp geçen insanlarız.. Bir ucundan tutunmaya çalışıyoruz. Bazen imkansızı diliyoruz bazense olanı kabul ediyoruz. Ama ne yaparsak yapalım hep sevdiğimiz şeyler için adımlar atıyoruz. Bazen zor geliyor. Bir noktada tıkanıp kalıyorsun. Çözüm aradıkça daha çok suyu bulandırıyorsun. Zamana bırakıyorsun.. Bazen hayat anlamsız geliyor. Deniyorsun, alışıyorsun ama her şey istediğin gibi olmuyor. Ya da sen olmasını istemiyorsun. Bazen içinden geçen cümleler bile tükeniyor. Sadece bir yağmur sonrası toprak kokusu duymak istiyorsun. Yepyeni hayaller için.. Sonra yeni zamanlar tanıyorsun kendine.. Belki daha gerçek hayaller için. Belki de üzülmekten pes ettiğin için! Hava oysa ki aynı.. İnsanlar aynı.. Ama sen ?