14 Şubat 2012 Salı
14 Şubat 1 Adam..
Çoğu zaman twitter profilimde denk gelmişsinizdir bu 14* lerime.. Evet 14ler benim hayatımda hep anlamlı olmuştur. Adı üstünde 14 Şubat Dünya Sevgililer Günü yalanı bilmem neyi diye geyiklerin döndügü ya da sevgilileri olanların bize her gün sevgililer günü yeaaaagg demelerine hepimiz az çok denk gelmişizdir. Aslında üzüldügümüz şeyler hepimiz için çok farklıdır. Kimisi sevgilisi olmadıgından yakınır.. kimini kendinisini anlıycak birinin olmamasından.. kimi de elindekinden memnun olmayıp herşeye bahane arar durur nerelerde her ne halt yiyosanız işte burda sizin derdinizi falan anlatmayacagım kendi blogum malum bırakında birazcık bencillik yapayım bu konuda .
14le başladıgım hayat bana çok şey kattı.. En önemlisi aslında yanlış bildiklerimi dogru algılamamı sagladı.. Zaman zaman içime kapanıp sadece aglamak istedigim anlarda içimi dökmemi sagladı ve artık çogu meselemi derdimi sorunumu hep konuşarak çözmeye çalıştım. Bazen çocukça davrandım,nazlandım dırdır ettim istemediklerime karşı hep olumsuz oldum ama bunların aslında yanlış oldugunu ögrendim. Kendi başımın çaresine bakmayı bildim.. Hayatımda aile eksikligi dısında kendimi hiç eksik hissetmemiştim ta ki onu buluncaya denk.. kim ne derse desin herkesin cidden bu çekilmez hayatı anlamlı kılabilecegi bi insan olmuştur ya da olucaktır . İyi ya da kötü bitebilir ama güzel izler bırakır hayatımızda oyüzdendir ki ben hep o adama şükrederim! İyi ki tanımışım hayatını az da olsa yaşamışım beni anlamasına izin vermişim.. Şimdi yeni bir 14'e giriyoruz biliyorum ki o yine benim yanımda hayatımda yine benim için üzülür benim için hep iyi şeyleri düşünür ve yine beni heran korur.. Ama peki ya yokluğunda ??
Bazı şeyler vardır işte sen yakınına bile söyleyemessin.. İçin içini yer ama yine de susarsın üstüne yenileri eklenir katlanır katlanır bazen nefesini keser başka bir hayatta kendini hisseder aslında hissettiklerinin seni hissizleştiren seyler oldugunu ankarsın ugrasır bunlardan kurtulmaya çabalar kürek çekmeye ilerleyemeye çalışırsın.Zordur unutmak ya da unutulmaya yüz tutmuş sorunlarını açıga çıkarmak .Hep bu ikilem arasında kalır yerden kalkamıcagını düşünüp durursun halbu ki kanayan yerlerin aslında daha derinde oldugunu zaman sana ögretir gün geçtikçe esen rüzgarlar dökülen bi yapraktan bile hüzünlenir olursun için hep karmakarışıklanır nereye ne söylicegini bilemessin!! Öyle bi durumdayım işte napıcagımı hangi rüzgara göre hareket edicegimi bilemiyorum.. Bu sonbahar ruhuma kötü işledi nefes almak oralarda biyerde tebessüm etmek istiyorum sana.. via asl*
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
1 yorum:
Puse bunu beğendi :)
Yorum Gönder