24 Şubat 2012 Cuma

Kara Poşet ve BüşAs* Macerası :)

"Bu Hikaye ve kahramanları gerçek kişilerden oluşmuştur. " Bizim okul maceralarımız hiç bitmez büşramla. Her seferinde mutlaka bizim bi başımız agrır ve hep deriz bunları yazsak eminim çok tutar diye ve yaklasık bir buçuk aydır bu yazıyı yazabilmek için her gün devamlı görüşmemize rağmen (2012'nin Güngöreninde hahah espiriyi sakla ) bir araya gelemedik :) ve bende bu kadar yogun yorucu zamanlarımdan arta kalan zamanı hemen bu yaşadıklarımızı yazmak için harcıyorumm.. Bizim için en önemli zamanlardan biriydi okulumuzdan hiç bitmicek sandıgımız o eziyetten sonunda kurtulmuştuk vedalaşıp tam da ayrılmak üzereyken annemin tembihlediği pancar bulursan al da gel ha bide patatesli ekmek dedigi sözü aklıma geliverdi . Büşra ya hemen dedim annem böyle böyle dedi du bi arayayım da hangisinden istiyosa alayım diye tabi büşde o arada ya benim annemlerde sever biz pek yemeyiz ama ben de arayım bi dedi ben bu arada her okulda oldugumda yazın erik aldıgım amcanın tezgahını buldum gözlerime okadar güzel görünüyolardıki herşey nasıl gaza geldiysem anneme anne bu var şu var aaa anne brokoli 2 lira dedim annem tabi hemen al kızım demesin mi amca ya diyoruz bi yandan ben Ankara'ya götürecegim bak ona göre koyuver o da nereye gidersen git benim mallarıma bişi olmaz felsefesiyle bana 3 kilo brokoliyi 3 4 bagda pancarı satıverdi :D bu arada aynı repliklerle sadece İstanbul farkıyla aynı şeyleri büşra için de uyguladı sagolsun pek bi sevecendi :) biz yine telefon ellerimiz de annecim şu da var bu da çok güzel falan diyerek herşeyi canlı canlı söylüyoruz eee tabi anneler için tazesi makbul herşeyin aldırıyolar büyükşehirlerde bulamadıkları için annemin kıvırcıkları diye bi teyzeye gidişim vardı görmeniz lazım haha teyze de öyle satmaya meyilliki kendi özenle bana ve büşüme seçiverdi tembihliyoruz bizde içtenlikle teyzecim İstanbula , Ankaraya götürücez ona göre ver diye teyzem sagolsun benim kıvırcıklarıma bişi olmaz dedi ve cidden eve getirdigimde hiç bişey olmamıştı :) Büşümün annesi roka istedi acısından hemde gittik bide roka aldık benim amcadan ha bide yeşil sogan :D Allah'm bizden güzel ev hanımı olur hehehe yapamasak da yemekleri almayı iyi beceriyoruz :) tam otobüse giderken kaçırmayalım mı bu arada yine aklıma bişeyler geliverdi diger otobüse kadar gittik onlarıda almaya bu arada simitçi amca da beni gözüne kestirmişki devamlı kızım sıcak simit alıverin deyip durdu bende çıkışta alıcam diyip almadım ama otobüse de gelince simit almak zorunda kaldım ama fena da olmadı aç karnımızı doyurduk :D bu resimdeki aldıklarımızın 4 te 1ydi bu arada :D
Yolda başımıza gelenler pişmiş tavugun başına gelmez misali zar zor boş yer bulduk oturduk otobüs iki dakkada doldu ve yaşlı teyzelere yer vermek için her kalkmaya meyillendigimde hangisine vereyim şaşırdım üstüne üstelik okadar çok torbamız vardı ki yine de büşü fedaettik bu konuda yarı yola kadar teyzenin birine yer verdik :D yurda gittigimizde aklımızda ki tek soru bunları eve nasıl götürecegiz 2 günlük geldigimiz için yanımızda hiç bişey yoktu bi tek poşet dahi bulamadık aklımıza okadar çok sey geldi ki yok kotondan isteyelim yok lcwden alalım kasa da ki müşterilerden isteyelim ama nasıl olucak birde 2 kişiyiz falan diye diye apar topar yurttak çıktık ve yine ne tesadüftür ki ( bu kızlar için evlerinden her Düzce'ye adım attıklarında ve Düzce'den veda ettiklerinde mutlaka yagar!! ) yine yağmur yagıyodu.. zar zor yarı yolda otobüse bindik merkeze gider gitmez maket günlerimizde kullandıgımız kırtasiyenin yan tarafındaki poşet satan amcaya ugradık işte asıl hikayemizin kahramanı kara poşet burda karşımıza çıktı :D
75 kuruş vererek aldıgımız kara poşetlerimizi aldıgımız gibi sanki sevgilimizden pırlanta yüzük almışcasına sevindik gülüştük :D hemen Düzce Güvene gidip aldıklarımızı bi güzel yerleştirdik :D ikimizin üstünden de büyük bir yük kalktı derken aklımızda bu sefer kara poşetin verdigi korku ve heycan başladı çünkü herkes size 2 kez size bakar oluyo yolda. Ve tabi süslü püslü haldeyken özellikle daha da çok dikkat çekiyosunuz :) ikimizde eve varana kadar bu gözler hep üstümüzde oldu ama sag salim evimize geldik mis gibi aldıklarımızı annelerimiz yaptı ve de yedikk ohh miss :D via aslı *

4 yorum:

mirα dedi ki...

hahah :D:D gülerek okudum. Ama aklımda bi soru belirdi tatlım Ankarada yada İstanbulda yok mu bunlar teee Kaynaşlıdan neden taşıdınız ?? yazık size :D

aslı dedi ki...

Pancarı bilirsin karadenize has oldugu için annem bana ordan gelirken al demişti büşünde annesi aslı alıyoda sen neden almıyosun demiş :D hikayemiz öyle başladı baktık brokoli 2 lira ben aldım tabi büşte aldı :D sonra ne gördüysek hoşumuza giden annelere söyleyip aldık bizde o an düzcede yaşıyomuş gibi davrandıgımızın farkına varamadık :D ama en eğlenceli alışverişimdi orda :D

Adsız dedi ki...

kara poşet beni Mahvetti çok güldüm :))) çok güzel bi macera yasamıssınız kara posetciler:)
BuBU ;)

Adsız dedi ki...

ooo sonunda yazımızzı yayınlamıssın :D ilk geldigimizde yazsaydıkk daha fena olurduu , bide yaşadıklarımızı düşün :D:D