Aslı'nda güneşin kızı ölmüş..

( “Karlar Prensi” ile yeryüzündeki tüm güzellikleri yüzünde toplayan güzeller güzeli “Güneşin kızı” birbirlerini sevmişler… Ama bu aşkın sonu ne yazık ki yokmuş !... Biri soğuğun, ayazların hakimi, güçlü prensi, diğeri de ateşin merkezindeki yakan kız….. “Karlar prensi” bir gün dayanamamış koşmuş sevdiğine… Kucaklamış onu… O anda da eriyivermiş sevdiğinin kollarında... Sonrasında da buhar olup, yok olmuş !… Güneşin Kızı ise onun kollarında yok olmasına sebebiyet verdiği için günlerce acı çekmiş, devamlı kaderine ağlamış durmuş !... İşte dünyaya ilk yağmurlar o zaman yağmış !... Zaman zaman hırçınlaşan seller, hala bu yasak aşkın bitişine isyan eder dururlarmış !... Bazense, hüzünlü ve nazlı yağarlar, bu büyük ve kutsal sevginin anısını yaşatmak uğruna, doğaya bereket getirerek sularlarmış bizleri… Hala yağmur yağdığı zaman güneşin ortadan kayboluşu da “Karlar Prensi”ne olan bağlılığından ve saygısındanmış !... Yağmur bitiminde ise Gökkuşağı dünyanın bu en masum ve temiz aşkını taçlandırmak için sararmış gökyüzünü boydan boya… )Bu hikayeyi bildim bileli ona aşıgım,hep kötü günlerim de ,güldügümde ya da başka sorunlarımın içinde hep gülümsetebilen beni koruyan ve hep omzumda eli olan bir masal.İnandıgınız ve güvendiginiz şeylerle hareket ettiginiz de yanınızda olsun olmasın mutlaka sizi mutlu edebilendir o , her gelgitine ,her sızlanışına,çaresizligine umut olanda sizsinizdir. Bazen alırsınız karşınıza içinizde ki bütün öfkeyi haykırmak istersiniz ama o sizin gözlerinizin içine öyle bir bakar ki o an sanki bütün dünyayı umursamaz gözünüz görmez olursunuz.Zaman rüzgarı sizi öyle yerlere savrururki bazen birbirinizi unutursunuz.. Ama içten hep bilirsiniz , hissedersiniz bütün anlamlı gecelerinizde yanınızda görmek ister, her yastıga baş koydugunuz da onun iyiligi için tane tane dualar edersiniz .Onu uzaktan gördügünüz de önce çekinir sonra yanınızdan geçtiginde o "iyi" diye gülümser , sevinirsiniz.. Ama içinizde o naparsa yapsın bi kötülük barınmaz. Dualar bazen hiç işe yaramaz aslında siz böyle düşünürsünüz o yanınızda olmadıkça sizi hiç düşünmedigini sanırsınız. Ama bazen hayat bu şeylerin önüne geçer ve onları arka plana itmek zorunda kalırsınız bilemiyorum belki zamana belki de ona kızıyorum en çok üzüldügüm noktada artık çikolata alırken içinde bi anlam olmayışı olucak sanırım.. Ve o çok inandıgım papatyalara artık inanmayışım.. Bi tek bana kalan gökyüzüm olucak ve ben her özledigimde yine gökyüzümde arayacağım onu.. Ve evet aslında gerçekten o çok inandıgım hikayelerin ve masalların gerçekten bi sonu yok! Ne yazık ki.. uzun zamandır uzaktan izledigim bu masalın artık sonunu bende yazıyorum* Şuan deliler gibi kar yağıyor ve güneş sadece günü aydınlatıyor.. via asl*