3 Eylül 2014 Çarşamba

Nerede kalmıstık kuzum?!

Eveeeeeeeeeeeeeeeet çok uzunnn upuzun bir aranın ardından bendeniz yine karşınızdayıımm!! Aşkolsun beni hiç mi merak etmediniz?? Tam tamına son postumu yazdıktan 9 ay 3 gün sonra karşınızdayım!!! :) Evet şaka gibi olsada hayatımın 9 ayı bana son dileklerimin hepsini gerçekleştirdi diyebilirim. İyi ki de yazmışım o yazıyı diyebiliyorum şimdi.. 2 seneye yakın işsiz güçsüz bir başıma ders çalışırken aniden bir iş kapısı aralandı bana. Ve evet tamda istedigim hayal ettigim gibi biyerdi diyebilirim. (ilk başta öyle geliyor ama aramızda kalsın içine girince hiçte öyle degilmiş) Mart ayından beni sağlam,ısrarla çizmek istiyorum diye diye girdigim şirketten yazıyorum şuan bunları ne sevimli dimi işi bırakıp post yazmak!! :) O yüzden kısa ve öz olucagını şimdiden belirtebilirim. Zaten buraları günlüge çevirdim nerde benim hüzün kokan yazılarım ne zaman hayatımı anlatır oldum size bilemedim şimdi :) İş dışında çok sağlamda arkadaslar edindim kendime. Evet üniversitede olan en samimi en can ciger arkadasın her daim dostun,sırdasın ama iş arkadaşı dedigin durum bir başkaymış. İnsanların nasıl bu kadar bencil,çıkarcı ve hain oldugunu bir kez daha şu 9 ayda ögrendim. O yüzden uzak durmak ve en önemlisi dikkatli olmayı kendime ilke edindim. Onun dışında sizlerden iyi olmasın hayatıma çok güzel arkadaşlıklar kazandırdım. İyi ki varlar.. Umarım bir gün burdan ayrıldıgımda da iyi ki derim o insanlar için.. Onun dışındada hayatımda olmayı ciddi anlamda haketmeyen her insandan arındım resmen!( Çok sagol Allah'ım yoksa ben tek başıma bunu başaramazdım!)Yepyeni bi sektör daha önce hiç ucundan geçmedigim çizimlerle dolu koskocaman 6 ayı bitirdim burada. Daha ögrenecek çok şey var. Gidecek çooook yolum var.Canımın içi ablamı evlendirdim birde bukadar işin gücün arasında acımasız müdürüm yüzünden az daha kınasına dahi gidemiyecektim ama çok şükür ki deli gibi oynadıgım mis gibi bir dügünü oldu canım benim o hep mutlu olsun! Bu arada o ayakkabının altında adım silinmedi!! Neden yahu??:) Bayram vesilesiyle iznim olmadıgı için canım babamada ziyaretimi yapmış oldum. Hayatımda neden en çok pişmansın deseler babamla geçiremedigim bu günler yüzünden hep çok pişmanım diyebilirim.. Büyüdükce bir evin sorumlulugunu üstlenince insan en çok babasının degerini anlıyormuş. Ne mutlu bana ki onun kızıyım. Biliyorum hep gökyüzümde yanımdasın ama keşke hep benimle olsan.. Bu arada ben en çok rüzgarı özledim! Nerede napıyor hiç bilmiyorum eskiden karşılaşırdık,gülümser geçerdik kendi yollarımıza ama şuan nerede,iyi mi? herşeyden çok merak ediyorum. Umarım iyisindir,nerede olursan ol seni dinlemeyi,şarkıları hepsini haddinden fazla özledim! Çık gel diyemem ama bi ses ver yahu!! ;)) Benden bu kadar,umarım siz de iyisinizdir. Nerede kaldıysak aynen devam ediyoruz. Eskiden içimden ne gelirse tek paylaşabildigim yer olan bloguma tabiki yine yazıcagım. Zor günlerden bahsetmekten o kadar yoruldugum için hepsini es geçtim! Bir nasılsın derken nasıl yalan söyleyebilirmiş insanlar bunları ögrendim. Yaşadıkça bazı insanların nasıl darmadagın olabildiklerini gördüm. Hissettikleriminde beni yanılttıgını,asla güvenmemeyi anladım. Bu kadar kötü olmayın olur mu? Hepimiz bir gün burada olmayacagız. Kimse kimseye,kimse de bu dünyaya kalmıyacak! Sevin! sadece sevin.. Beni,kendini,onları... viaasl 03/09/14

Hiç yorum yok: