Hayaller Paris'de Kalmasın..

Merhaba öncelikle. Evet uzun zamandır yine bloğumu aşırı vakitlilikten boşlamış bulunmaktayım. Evet yanlış okumadınız gayette rahatlıktan yazı yazmaya bile üşenir oldum. Sanki taş atıyorum da belim ağrıyormuşçasına kendime göre o kadar yoğunum ki ama inanın hiçbir şey yapmamak bile insanı yoruyor bu aylarda. Bir kere soğuk başlı başına kocaman bir sebep. Evet normalde kış ayında doğmuş olmama rağmen soğuğa gelemiyorum. Normalde bana sorsan yaz mı kış mı diye hemen kış derim. O atmosferi kalın kalın giyinip battaniye altında oturmalara karı izlemeyi ve hayaller kurmayı en sevdiğim zamanlardır. Yazın hayal kuramazsınız mesela!? Deniz kenarı hayalleriniz ya da uzak diyarlara gidip gezme hayallerinizin hepsini kış aylarında kurduğunuza eminim. Yazın verdiği o telaş ve nem sizi o kadar yoruyor ki inanın hayali bırak artık nerede serinlik orada ben modun da dolaştığımız için hayalin h si eminim ki sizinde aklınıza gelmiyordur  Tabiki de hayal kurmak ve bunları gerçekleştirebilmek o kadar mükemmel ki. Hayatım boyunca kurduğum hiçbir şeyi şu ana kadar gerçekleştiremedim. Ama olsun benim devasa hayallerim var ve umudumda var. Elbette hepsi olmayacak ama ben yaşadığım müddetçe hepsi için olamasa da bazılarını elbette gerçekleştireceğim. Çünkü bunun için varız. Sebepler olmasa hayatta yaşamamızın da anlamı yok. Neden ve sebeplere çok inanan biriyim. Yaşadığın ve gittiğin yola seni bağlayan daha hevesle adım atmanı sağlayan tek şeyde bu adımlar değil mi? Onlar da olmasa elinde ne kalabilir ki? Herkes bir gün gidiyor bir şekilde hepimizin yolları birbirimize denk düşene kadar farklı noktalarda devam ediyor. Mutlu olmak gibi mutsuz olmakta bizim ellerimizde. Her ne kadar bazen kader diye diye kendimizi olan şeyleri kabullenmekte bulsak da elbet olması gerektiği için olmuştur. Olmasaydı belki doğruyu bu kadar çabuk aramaz yanlışa daha çabuk adım atmazdık. Umarım istediğimiz bütün hayalleri gerçekleştirebilecek gücü kendimizde bulabiliriz. Evet beni dinlerseniz ben çok inanıyorum hem kendime hem de değer verip bu noktaya kadar keyifle okuyan sana! Ne mutlu bana ki senin gibi tatlı mı tatlı bir okuyanım var  (yazar burada takipçisini pohpohluyor ) yol çok uzun ve zahmetli. Ne kadar düşsem de hep ilerisinde gözüm var! Kendim için,ailem için ve geleceğim için asla pes etmemem gerektiğini biliyorum. Keşke bu yazılarımı daha iyi yazabilsem ve keşke binlerce kişiyle paylaşabilsem. Belki şuanlık bu blogla ilgili hayalim bu ama olmasa da olur. Çünkü hiç yazmamaktansa yazıp bana kalacak hatıralarımın olması çok daha güzel. Hepimiz için daha güzel günlerin gelmesi dileğiyle. Siz de yazın. Kimse okumasa bile içinizi dökün. Hiç kimse yanınızda olmasada kendi kendinize yetecek güçtesiniz. Asla pes etmeyin! Çok sevgiler..