Goodbye 2015!

Merhaba. Evet 2 senedir özenle yazdıgım veda yazılarımın 3.olanınıda sonunda yazmak nasip oldu :) Tabiki de anladıgınız gibi en mutlu yazım bu olacak. Kocaman bir seneyi o kadar üzüntü ve boş geçirdim ki! Ben bile kendime şaşkınım. Garip en son herkese içinde bulundugum anlardan şikayet ederken cezalandırıldıgımı düşünüyorum. Sen misin bu kadar söylenen,yorulan ya da yoruldugunu sanan. Ben bu seneye kadar hiç bu kadar yorulmamışım megerse. Çizimler yüzünden bileklerimin agrısıyla eve geldigim günlerden bugünlere neredeyse 8 ay oldu. 2014 senesi benim için o kadar mükemmeldi ki. Büyüdüm. Cidden kafa olarak,düşünce olarak en tamam oldum dedigim sene oldu. Her ne kadar kötü sayılan bir olayla veda etsemde kendimce çokta büyütmedim. Zaten koca bir hiçlikti.Yaşanmamışlık ya da yaşadıgımızı sandıgımız bişeydi.Ve daha sonra üzerine daha çok şeyler katacagım bir seneye merhaba dedikten tam 1 ay sonra tepetaklak oldum. Hayatımda en değer verdigim şey yok oldu. Yıkıldım. Dibinde dibini gördüm. Sahiplendigim en özel anlar hepsi ama hepsi bir insanın iki dudagının ucundaki sözlerle yok oldu. Bunların bir benzerini daha önce de yaşamıştım ama canım hiç bu kadar yanmamıştı. Emegim,günlerim,gecelerim ugruna kendimden ödün verdigim şeyden vazgeçmek zorunda kalakaldım. Ve arkasıda çorap söküğü gibi geldi.. Kendimi toparlamak için izin verdim 1 ay tamamen kapattım kendimi. Ve babama gittim hem cenaze için hem de onun için. Ne olursa olsun onu görmeden ona dua etmeden bir sene geçirmek hiç bir zaman istemiyorum. Orada belki mutlu hissettim ama olmadı. Yine bi şeyler hep eksikti. Veeeee çok uzun zamandır bu sene kesin ordayım dedigim İSTANBUL'da Tam 1ay geçirdim! Resmen huzur resmen mutluluktu. O kadar iyi geldi ki bogaz havası. O tarihi şehiride,insanlarıda sokaklarından caddelerine kadar herşeyine keyifle eşlik ettim. Kadıköy sahilinde simit atmak martılara hala aklımda.. Ve sonra tekrar ORDU. 2 ay deniz kokusuyla kalmak,istedigim her an babamın yanında olabilmek o kadar güzeldi ki. Babanın kızı olunca ne olursa olsun bir yanın hep orada kalıyor.. Her ne kadar bütün hayatım ANKARA'da geçsede şimdi dönüp arkamı baktıgımda bana çokta birşey katmadıgını düşünüyorum. Her açıdan zor bir şehirde her işini tanıdıksız,torpilsiz yaptırmak bu yaşa gelmek. Belkide bu seneye kadar en güzel yanı sadece diğer şehirlere göre güven içindeydik diyebiliyorum. Benim için koca bir sene üzüntüler içinde orayada oraya gidip gelmekle geçti. Çok şey denedim çogu kez düştüm bu sene. Olumlu gibi görünmeye çok çabaladım ama olmadı. Bilmiyorum belki de benim için en hayırsıydı bu. Ama en azından geçmişte kalması gereken çoğu kişiyi hayatımdan adeta yok ettim. İyi niyetimin cidden sınırı yoktu. Ama o kadar kötüsünüz ki! O kadar canınız sıkıldıgında sarıyosunuz ki insanları! Sizden kurtuldugum için adeta mutluluk çemberiyim :) Kötü şeylerden bahsetmek istemiyorum.Üzülmek istemiyorum artık. Sonsuz gülmek istiyorum.. Sonsuz gülücükler istiyorum bu sene. 2016 geliceksen aşkla,mutluluk,hayırlı kısmetlerle ve hayırlı işlerle gel. Ben yine çok umutluyum. Tam 12'de nasıl girersen kocaman sene öyle olur derlerdi ben küçükken. Hatırlıyorumda ortaokula giderken tam 12 de ressam olayım diye resim çizerek girmiştim. Ve yıllar sonra uzaktanda olsa meslegim oldu :) Ve en sonuncusu geçen sene.. O kadar yalnızdık ki koca bir sene hep kendimle başbaşa oldum. O yüzden siz siz olun saat 12 de seçtiginiz insanlara ve dileklerinize geleceginizi düşünerek karar verin. Hepimiz için çok mutlu bir sene olsun. Ve siz... Merak edip hayatımın küçücük anlarına ortak olduysanız teşekkür ederim size de.. Zaman herkes için en değerli şey bir gün burada olmayacagız. Kimseyi kırmadan yaşayın. Mutlu edin ve mutlu olun. İYİ SENELER!!!