Hoşçakal 2018..

Sanırım bir sona daha merhaba diyorum. Oysa ki geçen sene umut dolu bir yıl dilemiştim. Hayatım boyunca en sevdiğim ve mutlu olduğum gün olmuştur yeni yıl geceleri. Aralık ayını hep çok sevmişimdir. Biten günleri ve vedaları saymassak aslında yenilikleri karşılamak bazen çok da kötü değil, değil mi?

2018 benim için çok uçlarda yaşadığım bir yıl olmadı. Aksine daha düzen dolu, daha kontrollü biri olmayı deneyimledim. Daha sağlam basmayı ,daha seçici olmayı ve daha dikkatli olmaya çabaladığım bir sene oldu. Kalp kırıklıklarım da oldu, mutlu hissettiğim anlarda. Çook ama çok kötü günlerimde oldu ve iyilerini sanırım bunların arasında kaybettim.

Bazen gitmek yerinizde saymaktan çok daha iyidir. En azından kendiniz için bunu yapmalısınız. Bazen ayaklarınıza gelmesini beklediğiniz şeyler için kendiniz daha çok adım atmalısınız. Ve denemekten asla vazgeçmemelisiniz. Bende denedim kendimi. Bir çok kez. Ve yoruldum. Sanki bütün yolları yürüyor gibi hissettim. Ve bir çok yolun bana ait olmadığımı gördüm. Durdum. Uzunca bir süre.. Ve bu iyi geldi. Olması gereken her neyse bu benim başıma elbette gelebilirdi. Bazen açıkça hayat bize her şeyi göstermese de bir yerlerde , olmamız gereken yerlerde bulabiliyoruz kendimizi. O yüzden araya durup nefes almak kendime yapacağım en büyük iyilikmiş öğrendim. Ne yaparsam yapayım bazen olmayacağınıda biliyorum artık..

2018’de yaptığım en büyük yanlışlardan biri de kendim gibi zannetmem oldu insanları. Özellikle iş ortamında çok daha ciddi olmam gerektiğini ve sınırlarımı asla aşağıya almamam gerektiğini çok iyi öğrendiğim bir seneydi. Ben olduğum gibiyim ve göstermek istediğim kadar bendim bu yılda ama bazen işler hiç o şekilde olmuyormuş. Bazen baharlarınız güz, bazen yazlarınız kışta olabiliyormuş. Olsun.. Öğrenecek ve yanlışlarımdan ders alacağım uzun zamanlar elbette olacak. Ve artık o kadar da yanlış gelmeyecek hiçbir şey.

Bu veda yazılarını hep çok seviyorum. Çünkü kocaman bir seneyi hatırlıyorsun. Neler neler yaşamışım diyorsun. Ve cidden neler neler yaşıyoruz..Çok çalışıp,canımı çıkarttığım ve güzel anlar yaşadığım bir projeye imza attım. Güzel insanlarla tanıştım. İyi anlarımda değil de kötü anlarımda bile karnımı ağrıtacak kadar sevdiğim arkadaşlarıma daha sıkı sarıldım. Ve tam tersi içini gördüğüm insanlarada merhaba demek zorunda kaldım.Mesafeler ekledim ki daha az üzülmek için. Teyzecimle çok güzel anlar yaşadım ve artık adımı söyleyebiliyor.. :) İlk adımlarını görebilmek,sarılması ve daha nice güzel anları.. Kardeşimin yeni yolunda hüzünlerine, ve sonra mutluluklarına ortak oldum. Herşeye rağmen çok güzeldi. Yeni yolculuklara ve hatta daha yeni maceralara adım atacağım bir seneye şimdi kocaman bir merhaba diyorum. Kendime bir fotoğraf çerçevesi hayal ettim. Ve daha bir çok şey. Uzun ve kalabalık zamanlar değil de artık daha anlık,daha mutlu ve sadece mutluluktan ağlayacağım yeni bir 365 gün diledim. Umarım sizlerinde en çok istediğiniz herşey bu sene gerçekleşir. Sevdiklerinize sımsıkı sarılıp,değerlerini anladığınız bir yıl olur umarım. Çoook mutlu seneler!!! :)