Söyledigin şeyi geri alamazsın!..

Aslında başlarken hiç yanlış yapmayacakmışım gibi gelen çoğu şeyin sonucu malesef ki üzücü sonuçlar dogurdu. İstesemde istemesemde ben buna engel olamadım. Ve nedense hep engel olabilecegimi zannettim. Ara ara burada yayınlamasamda kendime yaşadıklarımla ilgili notlar,hikayer yazıyorum. Hata yaptım diyemem. Aslında hata yapmak için önüme çok engel çıktı ama asla ona düşmedim. Belki manevi güç,belki de karşımdaki insanların anlayışı. Bunu asla bilemiyorum ama güvendigim ve inandıgım tek bir şey var ve ne olursa olsun onun hep yanımda oldugunu çok iyi biliyorum. Zaten hatalarda,yanlışlarda doğrularımız kadar bizim değil mi? Başlamadan neyin ne oldugunu asla anlayamıyoruz. Ne kadar üzülsek ya da ne kadar mutlu olsak da bazen hiç bir şey istedigimiz gibi olmuyor. Özellikle küçükken hiç bu kadar üst üste mutsuzluklar yaşayacagımı bilmezdim.Çünkü bizi koruyup kollayan tek iki kişide annemiz ve babamızdı. Ve biz sadece sevgiye açtık. Aklımıza ne yokluk ne para derdi ne de başka şeyler vardı. Tek dilegimiz evcilik oynarken ortaya koyabilecegimiz bir kaç bebegimiz ve oyuncagımız olmasıydı. Şimdi öyle mi? Büyürken yalnızlaşıyorsun. Özgür hissederken aslında bir kafesin içinde oldugunu daha çok farkediyorsun. Sevgin azalıyor. Kızgınlıklar geliyor. Güldügün şeyler değişiyor. Arkadaşlarından ayrılıyorsun yerine başkaları geliyor. En çok sarılmayı özlüyorsun. Ama büyüdükçe sarıldıgın insanlardan en çok darbe yiyen kişi oluyorsun. Anında değersizleşiyorsun. Önemsiz koca bir hiç.. Oysa böyle olmamalı bazı duygular. Oyuncaklarını küçük bir çocuk gibi paylaşmalı. O yırtık kilimin üzerinde saatlerce mutluluktan oturmalı. Hava güzel diye sevinmeli. Belki de kar yagdıgı zaman için için havalara uçmalı! Bir hiç uğruna kırmamalı kimse birilerinin kalbini. Umarsızca konuşup kimse kimsenin canını yakmamalı. " Ben bir gün seni kaybedecegimi hiç tahmin etmemiştim. " viasl/15