Ve O Hiç Birşey Demedi .

Bazı yalnızlıklar aslında iyi gelir insana. Hep bir şeyler beklemeye başlarsın hayattan. Umudun olur. Sonra da hayallerin. Sonra onları gerçekleştirebilmek için daha fazla anlamlar yüklersin hayata.Tek başına tutunursun bir şekilde. Sonra yola devam ederken başkaları eklenir hayatına.. Kimi gelir.. Kimi geldiği gibi bütün düzenini alt üst eder. Başta farklı anlamlar yüklemeye çalışırsın ona. Sonra aslında yüklediğin anlamların ona hiç yakışmadığını çok geçmeden anlarsın. Yine de devam etmek istersin. Olsun. Ne olursa. Nasıl olursa.. Çünkü o gülümsemeyi sana bir tek o katmıştır. Dünya başına yıkılsa ilk aklına gelen kişi odur mesela. Ve sen canını acıtsa da bütün şeçimlerini,yolunu hep o tarafa bağlarsın. Hayatta her şeyin hal ve hareketin bir nedeni,sebebi vardır.Ne kadar yok desende ben bunu biliyorum.Hissediyorum. Bir şeyler var. Ve bunları bilmeden sadece hislerine inanarak hayata tutunmak o kadar zor ki. Neye inansan sanki ellerinde kalıyor. Tam düşerken,düştüğüne değilde yaşayamayacaklarına üzülürken buluyorsun kendini. Sonra ardından bir acı geliyor. Sonra gelen anlamsız şarkılarda bile ağlama istekleri. Hepsi birleşiyor ve sanki pencereden yağan yağmur tanelerini kendinle özdeşleştirmeye başlar oluyorsun. Hava sen kötü olduğun için kötü,şarkılar sen mutsuz olduğun için hüzünlü.. Görüyorsun ama inanmak istemiyorsun. Bazen bittiğine inanmak istemiyorum. Bazı şeyler bitemez. Kocaman sevgiler nasıl olur da biter? Nasıl olur da bu kadar anlamsızlaşıp hiçe dönebilir? Galiba hiç bir zaman anlayamayacağım şeylerden biri de bu. En kötüsü de zaman geçiyor.. O kadar anlam kazandırabilecek günler varken hepsi birer birer hayatından çekip gidiyor. Takvimleri bundandır çok severim. Sana zamanın,günün ve yaşadıklarının ne kadar anlamlı ve değerli olduğunu anlatır. Günü bitirmek,bazen hayatını bitirmek bazen de daha güzellerini yaşaman için sadece geçmesi gereken zaman.. Ama biz o zamanı hep bir şeyleri beklerken,kazanmaya çalışırken kaybediyoruz. Ve sen herşeye rağmen hiç bir şey söylemiyorsun.